រមិលគុណ
( កិ. ) ឃើញគុណ ឬ នឹកគុណដែរតែស្បើយៗ មិនសូវយកចិត្តទុកដាក់ : ធ្វើជាមនុស្សមិនត្រូវរមិលគុណគេទេ ។ ប្រើជា គុ. ក៏បាន : មនុស្សរមិលគុណ ។ (ព. កា.) មនុស្សរមិលគុណស៊ុនខាងល្មើស ចិត្តទ្រើសទ្រនង់ភ្លេចគ្រាក្រ កាលគេផ្គត់ផ្គង់ខ្លួនឲ្យល្អ ឥតនឹកតបតសងគុណគេ ។ លុះដល់យូរមកនឹកស្ដាយក្រោយ នឹកឃើញក្តីធ្លោយព្រោះធ្វេសទ្វេ មិនហ៊ានហើបមាត់មួយម៉ាត់ទេ ចេះតែគេចខ្លួនពួនបំបាំង ។ (ម. ព. មក្ខជន ទៀតផង) ។ រមឹលគុណ