រលាក់
( កិ. ) អង្រួនឲ្យក្រឡក, ឲ្យរញ្ជួយ, ឲ្យធ្លាក់ចុះ, ឲ្យរបូតចេញ : រលាក់ទឹកលាងដប, រលាក់អង្ករក្នុងការុង, រលាក់ត្រីពីក្នុងត្រក, ក្រសាចឹកត្រីរលាក់លេប ។ ធ្វើសំឡេងឲ្យរនរន្ថាន់ចុះក្រោម : សូត្របទរលាក់ច្រើនជាន់ ។ រលាក់រលែក រលាក់ញែករលែកសំឡេងតាមដំណើរបទគ្វាម : ធ្វើបទរលាក់រលែក ។ គុ. ដែលកម្រើកលើកដាក់ប៉ផ្ងាក់ប៉ផ្ងើក : រទេះរលាក់ ។
( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ដែលហូរឬស្រក់សស្រាក់ (ចំពោះតែឈាម) : ឈាមរលាក់ គឺឈាមហូរឬស្រក់សស្រាក់ (ម. ព. រឡាក់ ផង) ។
( ប. ) ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ រលើ, រលែក ថា : រលាក់រលើ រលើដោយភ័ន្តស្មារតី, ភ័ន្តផ្លូវ; ពភ្លាក់ពភ្លើ : ដើររលាក់រលើ ។ រលាក់រលែក (ម. ព. រលាក់ ១ កិ.)។