រលុះរលាញ
( គុ. ឬ កិ. វិ. ) ដែលលុះមិនរួញរា, ដែលហ៊ានរុករានចេញចូលទៅមកសុសសព្វ : មនុស្សរលុះរលាញ, ចិត្តរលុះរលាញ; ដើររលុះរលាញ ។
( គុ. ឬ កិ. វិ. ) ដែលលុះមិនរួញរា, ដែលហ៊ានរុករានចេញចូលទៅមកសុសសព្វ : មនុស្សរលុះរលាញ, ចិត្តរលុះរលាញ; ដើររលុះរលាញ ។