រសើប
( កិ. ) ស្ញើបព្រឺ ញោចញាក់ កន្រ្តាក់កន្រ្តើន ដោយឃើញគេលើកអ្វីៗជន្ល ឬដោយគេស្ទាប, អង្អែលស្រាលៗបន្ថើរៗត្រូវត្រង់សរីរៈកន្លែងខ្លះ មានកញ្ជឹងក, ក្លៀកជាដើម នាំឲ្យចង់សើចផងក៏មាន : ចាក់ឲ្យរសើប; កុំពាល់រសើបណាស់ ! ។ ប្រើជា គុ. ក៏បាន : មនុស្សរសើប, ស្ទាបត្រូវត្រង់កន្លែងរសើប ។ ព. ប្រ. ស្ញើបឬស្រៀវចិត្ត, រមាស់ចិត្ត : រសើបចិត្ត ។