សំ. បា. ( គុ. ) ដែលទៅប្រាសហើយ, ដែលទទេឬមិនមាន; ដែលថយ, ខ្សោយ, អន់ : បញ្ញារហិត, ព្យាយាមរហិត, កម្លាំងរហិត ។
