រហូន
( គុ. ) ដែលស្រួល, ស្រលួតស្រឡះ, សុទ្ធសូន្យឥតមានគន្លិកគន្លាក់, ឥតរដិបរដុប ឬឥតទើសទាក់ : ដើមស្លាលៃខ្ពស់រហូន, ផ្ដៅវែងរហូន, ផ្លូវស្រួលរហូន។ កិ. វិ. ដែលបណ្តោយតាមឬអនុលោមតាមគ្នា ឥតទទឹងទាស់, ឥតរអាក់រអួល : និយាយបណ្ដោយតាមគ្នារហូន ។