រហោ
បា.; សំ. ( គុ. ឬ ន. ) ឬប្រើជា និ. ក៏បាន (រហស៑) ស្ងាត់, កំបាំង, ទីស្ងាត់, ទីកំបាំង ។ សម្រាប់ប្រើផ្សំនឹងនាមនាមឲ្យជាបទសមាស, ដូចជា រហោកម្ម, រហោការណ៍ ដូចគ្នានឹងរហស្សកម្ម, រហស្សការណ៍ ដែរ ។ រហោគត (--គៈតៈ ឬ--គត់) ដែលទៅឬនៅក្នុងទីស្ងាត់, ក្នុងទីកំបាំង។រហោឋាន ដូចគ្នានឹង រហស្ថាន ដែរ ។ រហោភាព (--ភាប) ភាវៈស្ងាត់ឬកំបាំង; ដំណើរសម្ងាត់, សេចក្ដីកំបាំង, សេចក្ដីវិវេក (ដូចគ្នានឹង រហស្សភាព ដែរ) ។ល។