រឱស
សំ. ( ន. ) (ឱឞ “សេចក្ដីក្ដៅ, ក្ដៅក្រហាយ; ការបង្កាត់ឲ្យឆេះ; សេចក្ដីស្អុះស្អាប់”) សេចក្ដីមោះហ្មង ឬមោះមៃ, ដំណើរហ្មងឆ្គង; សេចក្ដីក្ដៅក្រហាយ ឬស្អុះស្អាប់ចិត្ត : ធ្លាប់នៅជាសុខនឹងគ្នារៀងមក ឥតដែលមានរឱសទេ; និយាយស្ដីគួរសមគ្មានរឱស ។