រារែក
( គុ. ) ដែលរាចុះរាឡើងស្មើភាគដូចគេរែក គឺស្ទាក់ស្ទើរ, អល់អែក, មិនដាច់មិនស្រេចទៅខាងណា : ចិត្តរារែក, គំនិត--, សម្ដី--, ដំណើរ-- ។ ប្រើជា កិ. វិ. ក៏បាន : និយាយរារែក ។
( គុ. ) ដែលរាចុះរាឡើងស្មើភាគដូចគេរែក គឺស្ទាក់ស្ទើរ, អល់អែក, មិនដាច់មិនស្រេចទៅខាងណា : ចិត្តរារែក, គំនិត--, សម្ដី--, ដំណើរ-- ។ ប្រើជា កិ. វិ. ក៏បាន : និយាយរារែក ។