Jump to content

រិត្ត​ភាព

ពីWiktionary

រិត-តៈភាប បា.; សំ. ( ន. ) (រិត្ត; រិក្ត “ទទេ, ឃែត” + ភាវ “ភាព”) ភាព​ឬ​ភាវៈ​ទទេ, ដំណើរ​ឃែត, មិន​កើត​ការ : ខំ​ធ្វើ​ការ​ពេញ​ពីរ​ខែ ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ​ដោយ​រិត្ត​ភាព ។