រីតិ

1. សំ.; បារ. ( ន. ) (រីតិ; Rite “ពិធី​បុណ្យ​ក្នុង​សាសនា”) ទំនៀម, សណ្ដាប់; បែប : តាម​រីតិ, ដោយ​រីតិ៍ (ម. ប្រ.) ។ រីតិ៍
2. (ច្បាប់) rite/ ritual, reite/ rituel ក្បួនតម្រាអំពីប្រពៃណី ទំនៀមទំលាប់ ឬ បែបបទ ឬពិធីសក្ការបូជាក្នុងសាសនាឬជំនឿណាមួយ។