រុងរាំង
ស. ( កិ. ឬ កិ. វិ. ) (រុងរ័ង អ. ថ. --រុ័ង ប្រើជា គុ. “ទ្រុប, ទ្រុបទ្រុល, ស្រមូម; មិនរៀបរយ, ...”) កំចោករោកខ្លាំង, កញ្រ្ជោកបោកបាចខ្លាំង, សម្តែងអាការតូងតាង ឬគ្រុងគ្រាំង ឲ្យគេផ្អើលរចល់, ឲ្យកើតអផ្សុក : ធ្វើរុងរាំង, ឈ្លោះប្រកែកគ្នារុងរាំង ។