រុងរោចន៍
សំ. បា. ( គុ. ) (រោចន) ដែលរុងរឿង; ភ្លឺផ្លេក, ពណ្ណរាយ : ភ្លឺរុងរោចន៍; ពន្លឺរុងរោចន៍ (សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ) : ព្រះចន្រ្ទចាស់រនោច មិនរុងរោចន៍ដូចចាស់ខ្នើត ជនដែលមានកំណើត កើតជាប្រាជ្ញអាចដឹងបាន ។ (ម. ព. រោចនៈ និង រោចន៍ ទៀតផង) ។