រួត
( កិ. ) ព័ទ្ធក្រសោបរួបរឹតចូល : ពស់ថ្លាន់រួតមាន់ ។ រួតរឹត រួតដោយរឹតខ្លាំង (ម. ព. រឹត ន. ផង) ។
( ន. ) ជាន់; ថ្នាក់; ស្រទាប់ : ឆត្ររួត ឆត្រមានជាន់ជាថ្នាក់ៗ ធំក្រោមតូចលើតាមលំដាប់; ប្រាសាទកំពូល ៧ រួត ប្រាសាទមានកំពូល ៧ ថ្នាក់; ពែបីរួត ពែបីស្រទាប់ ។
- temple gradin ជាន ឬថ្នាក់នៃប្រាសាទ។ ឧ.រួតបាកាននៃប្រាសាទអង្គរវត្ត។