រៀបរយ
- ( គុ. ) ដែលមានរបៀបល្អ, មានសណ្ដាប់ឆ្នាប់ត្រឹមត្រូវ, ចុះបែប, ចុះរបៀប, មានរបៀបត្រូវគ្នា; សុភាព: ស្រុករៀបរយ, ប្រទេស--, បណ្តារាស្រ្ត--, សម្ដី--, របៀប-- ។
- ប្រើជា កិ. វិ. ក៏បាន : ដាក់ឲ្យរៀបរយ ដាក់ឲ្យត្រូវរបៀប, ឲ្យចុះរបៀប ។
- ឃុំនៃស្រុករវៀង