រៀរ៉ាយ

ស. ( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ដែល​រាត់​រាយ, ខ្ចាត់​ខ្ចាយ, រតាត់រតាយ, រោយ​រាយ : ដាក់​ចោល​រៀរ៉ាយ; របស់​រៀរ៉ាយ (មាន​ប្រើ​ខ្លះ​តែ​ក្នុង​កាព្យ​ឃ្លោង) ។