រេហ៍ពល
រេពល់ សំ. ( ន. ) (រិហ, រី “បៀតបៀន, ពិឃាត”, រិហ > រេហ, រី > រេ ?; ពល “កម្លាំង, ពល”; បើផ្សំដោយសន្មតជា រេហពល ឬ រេពល “កម្លាំងបៀតបៀន; ពលអ្នកបៀតបៀនឬអ្នកពិឃាត”) ពួកយោធា, ពួកទាហាន, កងទ័ព : កែនរេហ៍ពល, លើករេហ៍ពលទៅច្បាំង ។ ប្រើជា រេពល ក៏បាន (< រី > រេ) ។