រោធន
--ធៈនៈ សំ. បា. ( ន. ) ការបិទ, បិទបាំង, រាំង, ខ្ទប់, ចុក, ភ្ជិត; ការឃុំខាំង, ដំណើរជាប់ទោស, ត្រូវទោស ។ សម្រាប់ប្រើជាបទសមាស : រោធនកម្ម អំពើឃុំខាំង, ការដាក់ទោស, ដាក់គុក ។ រោធនការណ៍ ហេតុឬដំណើរដែលជាប់ឃុំ, ដែលជាប់ទោស ។ រោធនដ្ឋាន ឬ--ស្ថាន ទីសម្រាប់ឃុំខាំង, គុក; កំពែង ។ រោធនទណ្ឌ (--ទ័ន) អាជ្ញាឃុំខាំង, ទោសគុក, --ច្រវាក់, --ខ្នោះ, --ឃ្នាង ។ល។