រំលាង

ស. ( កិ. ) ធ្វើ​ឲ្យ​វិនាស; បំផ្លាញ; ទម្លាយ; ផ្ដាច់ផ្តិល, បំបាត់​ជីវិត​គេ : រំលាង​ប្រយោជន៍, រំលាង​វង្ស, រំលាង​ជីវិត​គេ ។ រំលាង​ខន្ធ​ស្លាប់ : លុះ​បុរស​នោះ​រំលាង​ខន្ធ ក៏​ទៅ​កើត​ជា​បុត្រ​សេដ្ឋី... ។