រំលិច
- ( ន. ) អន្លង់ទឹកមានសណ្ឋានទ្រវែង ខាងដើមនិងខាងចុងទាល់ មិនមានផ្លូវហូរទឹកចេញ, ច្រើនមានជិតស្ទឹងឬជិតព្រែក : ក្បាលរំលិច, ចុងរំលិច ។ ជាអន្លង់ទឹកមានសណ្ឋានទ្រវែង ទាល់ចុងទាល់ដើម ពុំមានទឹកហូរចេញ ច្រើនច្រឡំនឹងអូរ ជួនកាលមានពើក ឬស្មៅដុះអណ្ដែតពីលើទឹកអាចដើរបាន ។ ភូមិដែលតាំងទីនៅមាត់អន្លង់បែបនេះមានឈ្មោះថា «រំលិច» ។ ឃុំមួយនៅក្នុងស្រុកកំពង់សៀម (កំពង់ចាម) មានឈ្មោះថា ឃុំរំលិច ។
- ភូមិនៃឃុំរលាំងគ្រើល