រ៉ាវ
( ន. ) ឃ្នាងវែង សម្រាប់ដាក់មនុស្សដែលជាប់ចោទជាទម្ងន់ ចងដៃជើងទាំងពីរទាញសន្ធឹងតឹងភ្ជាប់នឹងស្នឹងខាងមុខចងចង្កោះទាញតឹងភ្ជាប់នឹងស្នឹងខាងក្រោយ វាយសួរយកចម្លើយ : ចងរ៉ាវ, វាយរ៉ាវ (មានប្រើតែក្នុងរាជ្យពីដើម) ។
( ឧ. ) សូរឮដោយប៉ះ, រណ្ដំឬបាក់ នៃវត្ថុរឹងស្រួយមានច្រវាក់ជាដើម : សូរច្រវាក់រ៉ាវៗ ។ កិ. វិ. ឬ គុ. (ព. ប្រ.) ដែលរួសឥតទាក់ឥតទច់ : និយាយរ៉ាវ, អានសំបុត្ររ៉ាវ, សម្ដីរ៉ាវ ។ រួសរ៉ាវ រួសរាយ ។