រ៉ូង

( ឧ. ) សូរ​ឮ​ដោយ​វត្ថុ​រឹង​ស្រួយ​រណ្ដំ​គ្នា ដូច​យ៉ាង​កូន​ផ្ដិល​រណ្ដំ​នឹង​មេ​ផ្តិល​ជាដើម ។ រ៉ូងរ៉ាង សូរ​ឮ​រ៉ូង​ៗ​រ៉ាង ។