លំអិតលំអូន

( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ដែល​រាប់​រក ដោយ​ទន់ភ្លន់, ថ្នាក់​ថ្នម, ប្រើ​សម្ដី​ល្អិត​ល្អ​រក​គ្នា : បង​ប្អូន​គេ​ល្អ​ៗ ណាស់ សុទ្ធ​សឹង​តែ​លំអិត​លំអូន​រក​គ្នា​គេ​ជា​និច្ច ។ ព. កា. ថា : បង​ៗ​ប្អូន​ៗ លំអិត​លំអូន ស្រស់ស្រាយ​រក​គ្នា ពុំ​ដែល​មោះ​ហ្មង ឆ្លើយ​ឆ្លង​តវ៉ា ទោះ​ស្ដី​ទោះ​ថា ទន់​ផ្អែម​ជា​និច្ច ។ (ម. ព. លំ​អុត, លំអុត​លំអូន, លំអុត​លំឱន និង លំឱន ទៀត​ផង) ។