លំអូត

( កិ. ឬ កិ. វិ. ) លំអុត​លំឱន​សុភំ​សុភាព​ទន់​ភ្លន់ (ព. កា.) : សម្លប​សម្លូត លំអូត​ចំពោះ ពាក្យ​ពោល​ពិរោះ រាយ​រាប់​សម្ដី ។ ... (ច្បាប់​ស្រី ជា​ព្រះ​រាជ​និពន្ធ​នៃ​ព្រះ​បាទ​សម្តេច​ព្រះ​ហរិរក្ស​រាមា ...) ។