លំឱន
( កិ. ) ធ្វើឲ្យឱន, បង្អោន, បន្ទន់ចុះ (ចំពោះតែកាយ, វាចា, ចិត្ត) : លំឱនកាយ, លំឱនវាចា, លំឱនចិត្ត (ម. ព. លំអុត ផង) ។
( កិ. ) ធ្វើឲ្យឱន, បង្អោន, បន្ទន់ចុះ (ចំពោះតែកាយ, វាចា, ចិត្ត) : លំឱនកាយ, លំឱនវាចា, លំឱនចិត្ត (ម. ព. លំអុត ផង) ។