ល្មោភ
( គុ. ) ដែលមានលោភច្រើន, ដែលមានសេចក្ដីត្រូវការច្រើនឥតអៀនខ្មាស : មនុស្សល្មោភ ។ ល្មោភកាម ដែលរវះរវាមកាម ។ ល្មោភស៊ី ដែលស៊ីច្រើន, រានចំណីហួសពេក ។ ល្មោភមិនចេះល្មម ល្មោភមិនចេះស្កប់ស្កល់ ។
( គុ. ) ដែលមានលោភច្រើន, ដែលមានសេចក្ដីត្រូវការច្រើនឥតអៀនខ្មាស : មនុស្សល្មោភ ។ ល្មោភកាម ដែលរវះរវាមកាម ។ ល្មោភស៊ី ដែលស៊ីច្រើន, រានចំណីហួសពេក ។ ល្មោភមិនចេះល្មម ល្មោភមិនចេះស្កប់ស្កល់ ។