វាឡគ្គាហី

--ឡ័ក-គា-- បា.; សំ. ( ន. ) (វ្យាលគ្រាហិន៑) អ្នក​ពូកែ​ចាប់​សត្វ​សាហាវ; ហ្ម​ពស់, អាលម្ពាយ (បើ​ស្រ្តី​ជា វាឡគ្គាហិនី) ។