វិច
( កិ. ) ត្បាញត្រឡប់ចុងភ្ជិតមុខចូលមកវិញ : វិចមាត់ជាល, វិចកន្ទេល ។ ព. ប្រ. វិចចិត្ត ត្រឡប់ចិត្តភ្នកគិត ធ្វើអាក្រក់ទៅរក ។ ប្រើជា គុ. ក៏បាន : ចិត្តវិច ។
( កិ. ) ត្បាញត្រឡប់ចុងភ្ជិតមុខចូលមកវិញ : វិចមាត់ជាល, វិចកន្ទេល ។ ព. ប្រ. វិចចិត្ត ត្រឡប់ចិត្តភ្នកគិត ធ្វើអាក្រក់ទៅរក ។ ប្រើជា គុ. ក៏បាន : ចិត្តវិច ។