វិទូ

បា.; សំ. ( ន. ) (វិទ៑) អ្នក​ដឹង, អ្នក​ចេះ; អ្នក​ប្រាជ្ញ ។ គុ. ដែល​ឈ្លាស, ជំនាញ, មាន​ប្រាជ្ញា ។