វិនិបាតិក

--ប៉ាតិកៈ ឬ--តិក សំ. បា. ( ន. ) អ្នក​រង​ទុក្ខ; អ្នក​ធ្លាក់​ក្នុង​អបាយ ។ វិនិបាតិក​សត្វ សត្វ​ដែល​កើត​ក្នុង​អបាយ (អាបាយិក​សត្វ) ។ វិនិបាតិកាសូរ (សំ. បា. វិនិបាតិក + អសុរ) អសុរកាយ​ក្នុង​ពួក​វិនិបាតិក​សត្វ ។