វិន្ទ
វិន-ទៈ ឬ វិន សំ. បា. ( ន. ) ការបាន; ការប្រទះ, ការចួប, ការពើបពះ; អ្នកបាន; អ្នកប្រទះ ។ វិន្ទភាព (វិន-ទៈភាប) ភាវៈបាន; ដំណើរចួប, ប្រទះ, ពើបពះ ។ ធនវិន្ទ ការបានទ្រព្យ ។ មិត្តវិន្ទ ការចួបមិត្ត; ការបានមិត្ត ។ សុខវិន្ទ ការបានសុខ ។ល។
វិន-ទៈ ឬ វិន សំ. បា. ( ន. ) ការបាន; ការប្រទះ, ការចួប, ការពើបពះ; អ្នកបាន; អ្នកប្រទះ ។ វិន្ទភាព (វិន-ទៈភាប) ភាវៈបាន; ដំណើរចួប, ប្រទះ, ពើបពះ ។ ធនវិន្ទ ការបានទ្រព្យ ។ មិត្តវិន្ទ ការចួបមិត្ត; ការបានមិត្ត ។ សុខវិន្ទ ការបានសុខ ។ល។