វិពុធ
សំ. បា. ( ន. ) ដែលមានប្រាជ្ញាស្រួចស្រាល់, ដែលមានចំណេះខ្ពង់ខ្ពស់ ។ ន. អមរ, ទេវតា; អ្នកប្រាជ្ញ, អ្នកមានចំណេះខ្ពង់ខ្ពស់; គ្រូបង្រៀនចំណេះជាន់ខ្ពស់ ។ វិពុធជន (វិ-ពុ-ធៈជន់) មនុស្សមានចំណេះខ្ពង់ខ្ពស់ ។ វិពុធរាជ ស្តេចទេវតា, ព្រះឥន្រ្ទ ។ វិពុធសទ្ម័ន វិមានទេវតា ។ វិពុធស្រ្តី ស្រ្តីទេវតា, ស្រ្តីអប្សរ ។ល។