វិរាព
សំ. បា. ( ន. ) (វិរាវ, វិរវ) សម្រែក, សូរសព្ទស្រែកខ្លាំង : ទីស្ងាត់ឥតវិរាព (ច្រើនប្រើតែក្នុងកាព្យ) : ទីឥតវិរាព ដែលមានសភាព គួរតែញ៉ាំងចិត្ត ឲ្យបានស្ងប់ស្ងាត់ បំបាត់ទុច្ចរិត កុំឲ្យមានឋិត នៅក្នុងត្រៃទ្វារ ។
សំ. បា. ( ន. ) (វិរាវ, វិរវ) សម្រែក, សូរសព្ទស្រែកខ្លាំង : ទីស្ងាត់ឥតវិរាព (ច្រើនប្រើតែក្នុងកាព្យ) : ទីឥតវិរាព ដែលមានសភាព គួរតែញ៉ាំងចិត្ត ឲ្យបានស្ងប់ស្ងាត់ បំបាត់ទុច្ចរិត កុំឲ្យមានឋិត នៅក្នុងត្រៃទ្វារ ។