វិសយ
--សៈយ៉ៈ បា.; សំ. ( ន. ) (វិសយ; វិឞយ) អារម្មណ៍; គំនិត; ទី, តំបន់; ទីអាស្រ័យ; ភូមិ, ស្រុក; ប្រទេស; ខេត្ត, ដែន; បរិវេណ; មណ្ឌល; ទីបំផុត (នៃការមើលឃើញ); នាទី, ផ្នែក ។ល។ : វិស័យរបស់ខ្លួន; ក្រៅវិស័យ; ផុតវិស័យ, ហួសវិស័យ; វិស័យសេដ្ឋកិច្ច ។ វិសយប្បវត្តិ ឬ--ប្រវត្តិ (--សៈយុ័ប-ប៉ៈវ៉ាត់ ឬ--ប្រៈ--) ដំណើរប្រព្រឹត្តទៅនៃវិស័យ ។ វិសយរូប (--សៈយ៉ៈ--) រូបដែលជាផ្លូវកើតនៃអារម្មណ៍ : រូប, សំឡេង, ក្លិន, រស, សម្ផស្សជាវិសយរូប ។ ចក្ខុវិស័យ ទីបំផុតឬចម្ងាយមួយក្រឡេកមើលទៅឃើញ, ចម្ងាយមួយបំផុតចុងភ្នែក ។ ពុទ្ធវិស័យ វិស័យរបស់ព្រះពុទ្ធ ។ល។ វិស័យ