វិសោធន
--ធៈនៈ បា.; សំ. ( ន. ) (វិសោធន; វិឝោធន) ការសម្អាត, ជម្រះ, រម្លីងសេចក្ដី; ការល្បងមើល, ការពិនិត្យឬសាកមើលឲ្យឃើញពិត (ម. ព. ពិសោធ, ពិសោធន៍) ។ វិសោធនការណ៍ ហេតុនៃការពិសោធន៍, ហេតុដែលត្រូវពិសោធន៍ ។ វិសោធនកិច្ច កិច្ចដែលត្រូវពិនិត្យ, ដែលត្រូវសាកមើលឲ្យឃើញពិត ។ វិសោធនភាព ភាវៈឬបែបពិសោធន៍ ។ល។ --នៈ