វីត
វី-តៈ សំ. បា. ( គុ. ) ដែលប្រាសឬឃ្លាតចេញហើយ, ដែលឥត, ដែលគ្មាន។ សម្រាប់ប្រើផ្សំជាសមាសនាម, ដូចជា វីតរាគៈ, វីតទោសៈ, វីតមោហៈ អ្នកដែលឥតរាគៈ, ឥតទោសៈ, ឥតមោហៈ (ព្រះអរហន្ត) ។
វី-តៈ សំ. បា. ( គុ. ) ដែលប្រាសឬឃ្លាតចេញហើយ, ដែលឥត, ដែលគ្មាន។ សម្រាប់ប្រើផ្សំជាសមាសនាម, ដូចជា វីតរាគៈ, វីតទោសៈ, វីតមោហៈ អ្នកដែលឥតរាគៈ, ឥតទោសៈ, ឥតមោហៈ (ព្រះអរហន្ត) ។