វេធី

បា.; សំ. ( ន. ) (វេធិន៑) អ្នក​ចោះ, ទម្លុះ, ចាក់, អ្នក​បាញ់, អ្នក​បាញ់​ត្រង់ (បើ​ស្រ្តី​ជា វេធិនី) ។