វេនេយ្យ
--នៃ-យៈ ឬ--នៃ បា. ( ន. ) អ្នកដែលគួរទូន្មានបាន; អ្នកដែលពុទ្ធាទិបណ្ឌិតល្មមទូន្មានបាន; ច្រើនហៅ វេនេយ្យជន, --សត្ត ឬ--សត្វ ជនឬសត្វដែលពុទ្ធាទិបណ្ឌិតល្មមទូន្មានបាន : ព្រះសម្ពុទ្ធទ្រង់ក្រាលសំណាញ់ញាណប្រមើលមើលឧបនិស្ស័យនៃវេនេយ្យសត្វ ។