វេរប្បដិវេរ
វេ-រុ័ប-ប៉ៈ-ដិ-វេ បា.; សំ. ( ន. ) (វៃរ + ប្រតិ + វៃរ) ដំណើរចងពៀរតបពៀរ, ការចងពៀរម្តងម្នាក់ គឺការដែលអ្នកមួយចងពៀរទៅរកហើយ អ្នកមួយត្រឡប់ចងពៀរមករកវិញ : វេរប្បដិវេរជាអំពើនាំឲ្យបានសេចក្ដីទុក្ខវិនាសម្តងម្នាក់ មួយមុនមួយក្រោយ... ។