វេស្សន្តរ
វេស-សន់តៈ រ៉ៈ ឬ--សន់-ដ បា. សំ. ( ន. ) (< វេស្ស “ឈ្មួញ; ពួកជនវេស្ស” + អន្តរ “ចន្លោះ; រវាងពាក់កណ្តាល”; វៃឝ្យាន្តរ < វៃឝ្យ + អន្តរ) រវាងឬទីពាក់កណ្តាលផ្លូវពួកវេស្សៈ ។ ព្រះនាមពោធិសត្វក្នុងមហាវេស្សន្តរជាតក (បានជាថ្វាយព្រះនាមដូច្នេះ ព្រោះទ្រង់ប្រសូតក្នុងពាក់កណ្តាលទីប្រជុំផ្លូវពួកវេស្សៈ) ។ វេស្សន្តរជាតក (វេស-សន់-តៈរ៉ៈជាដក់) ឈ្មោះគម្ពីរជាតក សម្តែងរឿងព្រះវេស្សន្តរ (គម្ពីរមហាជាតក៍) ។