វេហា
--ហ៊ា បា.; សំ. ( ន. ) (វេហាស “ប្រទេសជាទីរីករាយនៃពួកបក្សី”; វិហ, វិហា, វិហាយស៑) អាកាស, មេឃ : កណ្តាលវេហា, ព្ធដ៏វេហាស៍ (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ) : អាកាសយាន ទើបតែកើតមាន សម័យជាន់ក្រោយ ហោះខ្ពស់អណ្តែត ត្រសែតលឿនលយ ទទឹងបណ្តោយ កណ្តាលវេហា ។ វេហាសនិន្នាទ (--ហា-សៈនិន-នាត) សូរសព្ទកងរំពងឬគគ្រុមគគ្រេងក្នុងអាកាស (សូរផ្គរឬសូររន្ទះ) ។ល។ វេហាស៍