សណ្ដែក

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search
  1. ( ន. ) ដំណាំ​លតា​ជាតិ ដែល​ដាំ​យក​ផ្លែ, យក​គ្រាប់ ប្រើ​ជា​អាហារ​ឬ​ស្ល​ជា​ប្រេង​ក៏​បាន​ខ្លះ,... ជា​របរ​មាន​ប្រយោជន៍​សំខាន់​មួយ​យ៉ាង​ដល់​មនុស្ស​គ្រប់​ប្រទេស; សណ្ដែក​មាន​ច្រើន​ប្រភេទ​គឺ សណ្ដែក​កង់, សណ្ដែក​ទ្រើង, សណ្ដែក​បាយ, សណ្ដែក​ព្នង, សណ្ដែក​រាជ​មាស, សណ្ដែក​សៀង, សណ្ដែក​អង្គុយ ។ល។ សណ្ដែក​បណ្ដុះ លំពង់​សណ្ដែក​បាយ ដែល​កើត​ពី​គេ​ត្រាំ​គ្រាប់​បណ្ដុះ​ក្នុង​ក្អម ឬ​កប់​ក្នុង​ដី​ខ្យាច់​ឲ្យ​ដុះ​លូត​វែង​ៗ ប្រើ​ជា​បន្លែ, ជា​របោយ, ជា​អន្លក់ ។
  2. ឃុំនៃស្រុកបាធាយ
  3. ភូមិនៃឃុំសំពងជ័យ