សទ្ធម្ម
/ស័ត-ធ័ម/ (ពាក្យបាលី ឬ សំស្ក្រឹត) (ន.) (< សត៑, ត៑ > ទ៑ + ធម៌ > សទ្ធម៌) ធម៌របស់សប្បុរសគឺធម៌របស់បុគ្គលអ្នកស្ងប់, អ្នកត្រឹមត្រូវ (ច្រើនប្រើពាក្យ ព្រះ ផ្សំពីខាងដើម) : ស្ដាប់ព្រះសទ្ធម្ម, រៀនព្រះសទ្ធម្ម (ព. ពុ.) ។ ច្បាប់សម្រាប់ប្រដៅមនុស្សឲ្យស្ងប់, ឲ្យប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អានថា /ស័ត-ធ័មមៈ/ ឬ /ស័ត-ធ័រ-មៈ/ ដូចជា :
សទ្ធម្មដ្ឋិតិ /ស័ត-ធ័ម-ម័ត-ឋិ-តិ/ ការឋិតនៅឬតាំងនៅនៃព្រះសទ្ធម្ម ។
សទ្ធម្មទេសនា ការសម្ដែងព្រះសទ្ធម្ម ។
សទ្ធម្មប្បជ្ជោត /ស័ត-ធ័ម-ម័ប-បុ័ចជោត/ ដំណើររុងរឿងនៃព្រះសទ្ធម្ម, ពន្លឺព្រះសទ្ធម្ម; ប្រទីបគឺព្រះសទ្ធម្ម, ព្រះសទ្ធម្ម ទុកដូចជាប្រទីបដ៏រុងរឿង ។ល។
ពាក្យនេះគេអាចសរសេរជា សទ្ធម៌ ក៏បាន ។