សភាគ
សៈភាគៈ ឬ --ភាក បា. ( ន. ) ដែលមានចំណែកស្មើគ្នា គឺដែលត្រូវគ្នា, ដូចគ្នា; ដែលត្រូវចិត្តត្រូវគំនិតគ្នា, ដែលជិតដិតស្និទ្ធស្នាលនឹងគ្នា ។ ន. មនុស្ស, សត្វឬអ្វីៗ ដែលត្រូវគ្នា, ដូចគ្នា, ស្មើចិត្តគំនិតគ្នា : ខ្ញុំនិងមនុស្សនុះ ជាសភាគនឹងគ្នា (ព. ផ្ទ. វិសភាគ)។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. សៈភាគៈ, ដូចជា សភាគជន ឬ--បុគ្គល ជនឬបុគ្គលដែលមានអធ្យាស្រ័យត្រូវគ្នា ។ សភាគភិក្ខុ ភិក្ខុដែលមានវត្តប្រតិបត្តិឬអធ្យាស្រ័យស្មើគ្នា ។ សភាគាបត្តិ (--ប័ត; បា. < សភាគ + អាបត្តិ) អាបត្តិត្រូវគ្នា (ព. វិ. ពុ.) ។ សភាគារម្មណ៍ (បា. < សភាគ + អារម្មណ) អារម្មណ៍ត្រូវគ្នា, មិនជាទំនាស់នឹងគ្នា ។ល។