សភាព

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សៈភាប បា.; សំ. ( ន. ) (សភាវ, ខ្មែរ​ប្រើ វ> ព; ស្វភាវ) ដំណើរ​កើត​ឯង, ធម្មតា, ធម្មជាតិ, ប្រក្រតី; អធ្យាស្រ័យ; ការ​តាំង​ចិត្ត; ហេតុ, ការណ៍; ការ​ប្រព្រឹត្ត; សេចក្ដី​ពិត​តាម​ធម្មតា: មាន​សភាព​ល្អ, សភាព​យ៉ាង​នេះ, មាន​សភាព​ជា​អ្នក​ឆាប់​ខឹង; តាម​សភាព​ដើម ។