សមិទ្ធិ
សៈមិត-ធិ បា. ( ន. ) សេចក្ដីសម្រេច; សេចក្ដីកើតការ, ការសម្រេចប្រយោជន៍ដ៏ស្តុកស្ដម្ភ, សំរឹទ្ធិ, លទ្ធផលដែលសម្រេចបានពិតៗដូចជាការកសាងសាលារៀន, ការលើកថ្នល់ ឬលើកទំនប់ទឹកជាប្រយោជន៍សាធារណៈជាដើម ។ សមិទ្ធិការណ៍ ហេតុនៃសេចក្ដីសម្រេច, ដំណើរដែលនាំឲ្យបានសម្រេច, ឲ្យកើតបាន ។ សមិទ្ធុបាយ ឬ សមិទ្ធោបាយ (បា. < សមិទ្ធិ + ឧបាយ) ឧបាយនៃសេចក្ដីសម្រេច ។ល។ ព. កា. ថា: កម្ពុជរដ្ឋ ឯករាជ្យទៀងទាត់ អព្យាក្រឹតា រដ្ឋរាស្រ្តនិយម សង្គមសត្យា កាន់ពុទ្ធសាស្នា មានក្តីសុខស្ងប់ ។ សមិទ្ធិកើត សុទ្ធតែឆើតៗ ពីមួយទៅដប់ ពីដប់ទៅរយ រាប់រយក្រចប់ ចម្រើនគ្រប់សព្វ ដូចផ្សិតត្រូវភ្លៀង ។