សមុច្ឆេទ
សៈមុច-ឆេទៈ ឬ- ឆែត សំ. បា. ( ន. ) ការកាត់ដាច់ស្រឡះ, ការកាត់ផ្ដាច់, ការផ្ដាច់ផ្តិល; ការរំលាង; ការកម្ចាត់បង់ ។ សមុច្ឆេទក្ខ័យ ឬ--ក្ស័យ (--ទ័ក--) ដំណើរអស់អាយុព្រោះអកុសលកម្មឬព្រោះរោគមកផ្ដាច់ ។ សមុច្ឆេទប្បហាន ឬ--ប្រហាន (ទ័ប-ប៉ៈ ឬ ប្រៈ--) ការលះកិលេសបានដោយដាច់ខាត : ព្រះអរហន្តលះកិលេសដោយសមុច្ឆេទប្បហាន (ព. ពុ.) ។ សមុច្ឆេទមរណៈ (--ទៈមៈរៈណៈ) សេចក្ដីស្លាប់ព្រោះអកុសលកម្មឬព្រោះរោគមកផ្ដាច់ជីវិត ។ សមុច្ឆេទវិរតិ (--ទៈវិរៈតិ) ការវៀរលែងចាកទោសដោយដាច់ខាត (ការវៀររបស់ព្រះអរហន្ត) ។ល។