សម្ទេះ
សំ-ទេះ ( គុ. ឬ ន. ) ដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេចមាត់; សណ្ឋានដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេច : ឆ្នាំងសម្ទេះមាត់ ។ សរ. ជា សំទេះ ក៏បាន ។ សម្ទែះ
សំ-ទេះ ( គុ. ឬ ន. ) ដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេចមាត់; សណ្ឋានដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេច : ឆ្នាំងសម្ទេះមាត់ ។ សរ. ជា សំទេះ ក៏បាន ។ សម្ទែះ