សម្បសាទ
ស័ម-ប៉ៈ សាត បា.; សំ. ( ន. ) (សំប្រសាទ ឬ សម្រ្ប--) សេចក្ដីជ្រះថ្លាខ្លាំង; សេចក្ដីជឿទុកចិត្តឥតរង្កៀស : ឲ្យទានដោយសម្បសាទ; មានសម្បសាទចម្ពោះមិត្រសម្លាញ់ (ប្រើជា សម្បសាទន៍ ក៏បាន) ។
ស័ម-ប៉ៈ សាត បា.; សំ. ( ន. ) (សំប្រសាទ ឬ សម្រ្ប--) សេចក្ដីជ្រះថ្លាខ្លាំង; សេចក្ដីជឿទុកចិត្តឥតរង្កៀស : ឲ្យទានដោយសម្បសាទ; មានសម្បសាទចម្ពោះមិត្រសម្លាញ់ (ប្រើជា សម្បសាទន៍ ក៏បាន) ។