សម្ផុល្ល

សំ-ផុស សំ.; បា. ( គុ. ) (សំផុល្ល; សម្ផុល្លិត) ដែល​រីក, ដែល​រីក​ស្គុសស្គាយ : ផ្កា​សម្ផុល្ល ប្រើ​ជា សំផុល្ល ក៏​បាន (ព. កា.) ។ សម្ផុល្ល​បុប្ផា ឬ --បុស្ប (ស័ម-ផុល-ល៉ៈ-បុប-ផា ឬ --បុស) ផ្កា​រីក (ព. កា.) ។ សម្ផុល